Ποιος από εμάς, κατά τις περιηγήσεις του, δεν έχει περάσει από μέρη της πατρίδας μας όπου τα χωριά, συνήθως τα ορεινά και αυτά που βρίσκονται εκτός των κύριων δρομολογίων, σβήνουν και τελικά ερειπώνουν; Αναλόγως με την εποχή της εγκατάλειψής τους, σε κάποια από αυτά έχουν χαθεί σχεδόν όλα τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας.
Υπάρχουν όμως αρκετά χωριά όπου, παρότι έχει εξαφανιστεί το σύνολο των σπιτιών, ένα κτίριο στέκει ακόμη όρθιο ενάντια στη φθορά και την καταστροφή: η κεντρική εκκλησία τους. Κι αυτό συμβαίνει διότι, αν και οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τις εστίες τους, έμειναν πιστοί στα θεία και συντηρούν τον ναό μέχρι σήμερα. Ένα ζωντανό δείγμα της θρησκευτικότητάς τους, που στάθηκε πάνω από την ατομική και οικογενειακή περιουσία που άφησαν στο έλεος της φύσης.
Ένα τέτοιο παράδειγμα συναντάμε στην Παλιά Κοτύλη (γνωστή μέχρι το 1928 ως Κοτέλτσι) της Καστοριάς.
Άποψη με την εκκλησία
Πρόκειται για ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο ορεινό χωριό του Γράμμου, που ιδρύθηκε στα τέλη της Τουρκοκρατίας από κτηνοτρόφους της περιοχής. Λόγω της θέσης του στα περάσματα, δίπλα στα σημερινά σύνορα, λειτούργησε και ως οδικός σταθμός.




