Αργήσαμε.... αλλά τελικά τον ανακαλύψαμε Η ενασχόληση μας για την δημιουργία της ζωής.... λουλουδιών και δέντρων καρποφόρων και μη καθώς και η διαρκή μάχη για να παραμένει καθαρός ο χώρος από ζιζάνια και αγριόχορτα μας έδωσε άπειρη χαρά και ικανοποίηση.................. και είμαστε ακόμα στην αρχή.
ένα θαύμα της φύσης ευωδιαστό στο ξεκίνημα
του
Άραγε πότε θα γίνει δέντρο να καρπίσει...θα τα καταφέρει σε αυτό το περιβάλλον?
Η μικρή φουντουκιά εύκολα ξεκίνησε τον δρόμο της προς την ανάπτυξη,,,, αλλά με κόπο για να παραμείνει καθαρή ανάμεσα στα χόρτα.
άργησαν αλλά ανάδειξαν τα χρώματα τους
βρήκαν και αυτά τα σπουργίτια την χαρά τους να βροντοφωναξουν τον ερχομό της άνοιξης..
ένας αγώνας χρόνου και κόπου για οικολογικό καθαρισμό των χόρτων από το κτήμα.
και η ιδιοκατασκευή μας για τις ακτινιδιές εφόσον πετύχουν και ευδοκήσουν
με χαρά είδαμε την εμφάνιση των νέων φύλλων και την γέννηση ενός νέου κλήματος.
αυτές οι τουλίπες έμειναν με άνθη ..οι άλλες τα έριξαν... πρόωρα.
Έκανε την προσπάθειά της και επιβίωσε ανάμεσα στα αγριόχορτα μεγαλοπρεπής και καταπράσινη.
Σε πείσμα των εντόνων χρωμάτων αυτή η τουλίπα μας βγήκε πράσινη σαν λαχανίδα.
Ατενίζοντας τον θερμαικο κόλπο το ηλιοβασίλεμα θυμηθήκαμε όλες εκείνες τις καλές και ανέμελες εποχές που δεν σκεφτόμαστε το πως θα βγάλουμε τον άρτο τον επιούσιο ...οι εποχές αλλάζουν αλλά το μεγαλείο της φύσης παραμένει το ίδιο, αρκεί να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας για να το δούμε ....
Μια μικρή ιδιοκατασκευη από ένα φίλο για τις στιγμές απόλαυσης του καφέ.
