Εύρεση αρχαιολογικού θησαυρού: Έγκλημα ή επιβράβευση;

 Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου για την συγγραφής των βιβλίων μου και των συζητήσεων με απλούς ανθρώπους, άκουσα πολλές ιστορίες για ευρήματα που δεν δηλώθηκαν ποτέ. Άνθρωποι που κάτι βρήκαν, αλλά προτίμησαν να σωπάσουν. Αυτό με έβαλε σε μια σκέψη: τελικά, αν κάποιος βρει έναν αρχαιολογικό θησαυρό, πρέπει να τον δηλώσει ή να το σκεφτεί δεύτερη φορά;

---

Μια παλιά υπόθεση που προβληματίζει

Χαρακτηριστική είναι μια παλιά υπόθεση που δημοσιεύτηκε το 1937 στην εφημερίδα «Ακρόπολις». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένας χωρικός στον Όλυμπο, ο Αμβροσιάδης, ισχυρίστηκε ότι βρήκε τυχαία μια σπηλιά με αμύθητους θησαυρούς.

                                            

Το πρωτοσέλιδο της 10.10.1937 από την εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ: «Ο ανακαλύψας το άντρο του Ολύμπου με τους αμύθητους θησαυρούς Αμβροσιάδης έγινε άφαντος υπό μυστηριώδης συνθήκας».

Η περιγραφή του ήταν εντυπωσιακή: μια σπηλιά χωρισμένη σε δύο μέρη, με αντικείμενα όπως κιβώτια, αγάλματα, μεταλλικά σκεύη, ακόμα και μαρμάρινο τραπέζι με ιδιαίτερες λεπτομέρειες.

Το Μυκηναϊκό Αίνιγμα του Σκουλικάδου: Μπορεί να συνδέεται με την Ομηρική Ιθάκη;»

 

Κατά την διάρκεια των διακοπών στην γενέτειρά μου στο Σκουλικάδο Ζακύνθου και πάνω από τον εύφορο κάμπο της περιοχής, υπάρχει ένας λόφος, στεφανωμένος από ένα μοναχικό ιδιωτικό εκκλησάκι. Εκεί κρύβεται και ένα μυστικό από την εποχή του Ομήρου που υπερβαίνει τη λαϊκή ευσέβεια. Ένα Μυκηναϊκό Αίνιγμα και το ερώτημα: Μπορεί το Σκουλικάδο να συνδέεται με την Ομηρική Ιθάκη;

Ο λόφος «Καλλίμαχος» στο Σκουλικάδο: Η στρατηγική θέση που συνδέει τη Ζάκυνθο με το ομηρικό βασίλειο.

Για πολλά χρόνια, οι χωρικοί κατά την καλλιέργεια της τριγύρω περιοχής αλλά και τις διευθετήσεις του χώρου στο ύψωμα, έβρισκαν αρχαία πήλινα θραύσματα μέσα στο ανασκαλεμένα χώματα. Αυτό το γεγονός κα η παρουσία  της Ολλανδικής αρχαιολογικής αποστολής, στάθηκε αργότερα η αφορμή που πυροδότησε την λαϊκή φαντασία σε μια τολμηρή υπόθεση: Μήπως η Ολλανδική αρχαιολογική αποστολή δεν αιτήθηκε να ερευνήσει την περιοχή για τα απομεινάρια ενός αρχαίου αγροτικού οικισμού, αλλά την εξακρίβωση των γραπτών κειμένων του ομηρικού κόσμου;

Οι θησαυροί του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Ιστορική πραγματικότητα ή μύθος αιώνων;

 Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος, το 324 π.Χ., πήρε την απόφαση να προωθήσει μυστικά στη Μακεδονία μεγάλες ποσότητες από τους θησαυρούς που είχε κατασχέσει από την Περσική Αυτοκρατορία, ο  στόχος του ήταν διπλός. 

                                                Plaque with horned lion-griffins

Τα πολύτιμα αυτά αγαθά, τα οποία μέχρι τότε φυλάσσονταν στο θησαυροφυλάκιό του στη Βαβυλώνα, επρόκειτο να διανεμηθούν σε κρυφά θησαυροφυλάκια, ως αντιστάθμισμα πιθανών έκρυθμων καταστάσεων και για χρήση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης αλλά και για να ασφάλεια.

Ο Θρύλος για τον Θησαυρό του Πύργου της Μίλας στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης

Εισαγωγή. 

Υπάρχουν έγγραφα που λένε την αλήθεια και άλλα που την κρύβουν πίσω από επίσημες σφραγίδες και δυσνόητες λέξεις. Η ιστορία μας ξεκινάει όταν σε μια επίσκεψή μου σε ένα φιλικό ζευγάρι, διάβασα το οικογενειακό αρχείο που διατηρούσαν για δεκάδες χρόνια. Μέσα σε αυτό υπήρχαν δύο έγγραφα που τράβηξαν άμεσα την προσοχή μου. 

Σημαντικά σημεία εισαγωγής:

• Ιστορικό αρχείο οικογενειακής συλλογής 

• Ανακάλυψη δύο σημαντικών εγγράφων 

• Η περιέργεια για τον θησαυρό ξεκινάει ________________________________________

 Η Ανακάλυψη των Εγγράφων Το Ταπί του 1812: 

Το πρώτο έγγραφο ήταν ένα χειρόγραφο συμβόλαιο αγοραπωλησίας αμπελιού στις εκβολές του Αξιού.

Μυστικές Κρύπτες της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα: Μύθος ή Ιστορική Πραγματικότητα;

 

Μια κρύπτη ένα μυστικό και πόσα ακόμη;

Αυτό το άρθρο εξετάζει τον ρόλο των κρυφών κρυπτών και των υπόγειων δικτύων στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, βασισμένο σε ιστορικές μαρτυρίες και την αστική παράδοση.

Φωτογραφία από την ανακάλυψη της κρύπτης από το βιβλίο του Πρωτοπρεσβύτερου Θεολόγου Σερενίδη Γρηγορίου, Η Κρύπτη του Μακεδονικού Αγώνα (Ξενάγηση), Θεσσαλονίκη 2005.

Ο επισκέπτης σήμερα στην πόλη της Θεσσαλονίκης μπορεί να επισκεφτεί το Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα που βρίσκεται δίπλα στο μητροπολιτικό ναό του Γρηγορίου Παλαμά, στην οδό Προξένου Κορομηλά 23. Ένα κτήριο που κατά την περίοδο 1904-1908 ήταν το ελληνικό προξενείο της Θεσσαλονίκης και επιτελικό κέντρο του Μακεδονικού Αγώνα με επικεφαλής τότε τον γενικό πρόξενο Λάμπρο Κορομηλά. Όταν το 1912-1913 με τους Βαλκανικούς Πολέμους η Μακεδονία απελευθερώθηκε έπαυσε και η υπηρεσία του προξενείου και το κτήριο δόθηκε σε δημόσια χρήση.

Ιστορικά, όπως τώρα γνωρίζουμε, την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα οι αγωνιστές Μακεδονομάχοι εισερχόντανε στην κρύπτη μέσω μιας καταπακτής που βρισκότανε μέσα στο Ιερό του ναού. Έτσι επιτυγχανόταν η μυστικότητα των συναντήσεων των Μακεδονομάχων με το προσωπικό του Ελληνικού Προξενείου που στην ουσία ήτανε επιτελείο του Μακεδονικού Αγώνα απαρτιζόμενο από Έλληνες αξιωματικούς.