Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου για την συγγραφής των βιβλίων μου και των
συζητήσεων με απλούς ανθρώπους, άκουσα πολλές ιστορίες για ευρήματα που δεν
δηλώθηκαν ποτέ. Άνθρωποι που κάτι βρήκαν, αλλά προτίμησαν να σωπάσουν. Αυτό με
έβαλε σε μια σκέψη: τελικά, αν κάποιος βρει έναν αρχαιολογικό θησαυρό, πρέπει
να τον δηλώσει ή να το σκεφτεί δεύτερη φορά;
Μια παλιά υπόθεση που
προβληματίζει
Χαρακτηριστική είναι μια παλιά υπόθεση που δημοσιεύτηκε το 1937 στην
εφημερίδα «Ακρόπολις». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένας χωρικός στον Όλυμπο, ο
Αμβροσιάδης, ισχυρίστηκε ότι βρήκε τυχαία μια σπηλιά με αμύθητους θησαυρούς.

Το πρωτοσέλιδο της 10.10.1937 από την εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ: «Ο ανακαλύψας το άντρο του Ολύμπου με τους αμύθητους θησαυρούς Αμβροσιάδης έγινε άφαντος υπό μυστηριώδης συνθήκας».
Η περιγραφή του ήταν εντυπωσιακή: μια σπηλιά χωρισμένη σε δύο μέρη, με
αντικείμενα όπως κιβώτια, αγάλματα, μεταλλικά σκεύη, ακόμα και μαρμάρινο
τραπέζι με ιδιαίτερες λεπτομέρειες.