Απόσπασμα από ένα ανέκδοτο μυθιστόρημα μου, μέσα από τις διηγήσεις και την αναφορά σε έγγραφα που κατά καιρούς όπως διατεινότανε είχε καταθέσει στις αρμόδιες υπηρεσίες, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας:
Στην συνέχεια και χωρίς απρόοπτα προχωρήσανε μέχρι το τέλος της μεγάλης αίθουσας όπου ένα μεγάλο βάραθρο πλάτους πέντε ή έξη μέτρων έχασκε μπροστά στον ανατολικό τοίχο. Μπροστά σε αυτό τον τοίχο και απέναντι τους, έστεκε εφαπτομένη μια μεγάλη δίφυλλη χάλκινη πόρτα με κύριο χαρακτηριστικό της τα υπερμεγέθη περιμετρικά καρφιά. Όπως παρατήρησε στο φως της λάμπας αυτή δεν έφερε κανένα πόμολο η κάποιο σημείο πιασίματος τέτοιο που να μπορεί κάποιος να την ανοίξει. Επιπλέον η κατασκευή της ήταν με τέτοιο τρόπο τοποθετημένη στον βραχισμό χωρίς να υπάρχει ούτε ένα χιλιοστό εδάφους ώστε να γεφυρωθεί το βάραθρό που ήταν μπροστά της. Το πλάτος του βαράθρου με μια πρόχειρη εκτίμηση του ήταν πάνω από πέντε ίσως και έξι μέτρα, ενώ για το βάθος συμπέρανε ότι θα πρέπει να ήταν αρκετά μεγάλο μιας και μια μεγάλη πέτρα την οποία έριξε εντός του ούτε καν ακούστηκε να κτυπά στον πυθμένα του.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου