Στα Στενά της Αψάλου, δίπλα στο χωριό Νέα Ζωή και λίγο πιο κάτω από τον Τρύπιο Βράχο της Ολυμπιάδας, ο ταξιδιώτης που θα κάνει μια στάση θα αντικρίσει το εξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής. Ένα λιτό εξωκλήσι, εκ πρώτης όψεως χωρίς καμία ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φαντασία, το οποίο όμως κρύβει στην αγκαλιά του μια από τις πιο συγκινητικές ιστορίες της περιοχής, γραμμένη πάνω σε ένα μνημείο.
Στη μαρμάρινη πλάκα της ανέγερσης του ναού αναγράφονται τα εξής:
«Το εξωκλήσι ανηγέρθη εν έτει 1964 δαπάναις του εκ Πόντου Λεων. Μαχαιρίδου και της συζύγου του, κατοίκων Αθηνών, εις εκπλήρωσιν ενυπνίου των και επιθυμίαν του πατρός των Ηλ. Μαχαιρίδου».
Εκεί στο ξωκλήσι έχουν ταφεί ο Ηλίας Μαχαιρίδης (εκ περιφερείας Τραπεζούντος, 1873-1969), η Ελισσάβετ Μαχαιρίδου (1903-6.1.1977) και ο Λεωνίδας Μαχαιρίδης (20.4.1913-200?).
Η πραγματική όμως ψυχή αυτού του τόπου αποκαλύπτεται στην επιτύμβια πλάκα του μνημείου, όπου είναι χαραγμένο ένα μοναδικό αυτοβιογραφικό επίγραμμα. Παρά τις φθορές του χρόνου, η ιστορία ζωντανεύει μπροστά στον επισκέπτη:
φωτογραφία: Η επιτύμβια πλάκα με το επίγραμμα
Είμαι Πόντιος, από την περιφέρεια
Τραπεζούντος της Μ. Ασίας. Το 1924, διωγμένοι από τους Τούρκους, ήρθαμε
πρόσφυγες στην Ελλάδα σ’ ένα φτωχό χωριό, την Νέα Ζωή. Ένα τυχαίο περιστατικό –
χτύπησα το βόδι μας και του έβγαλα άθελά μου το μάτι – έγινε η αιτία να
ξενητευθώ, φοβούμενος την οργή του πατέρα μου. Με χιόνια και τσαρούχια,
Ιανουάριος μήνας, πεζός έφθασα στην Θεσσαλονίκη και από εκεί στην Αθήνα.
Εργάθηκαν σκληρά, απέκτησα οικονομική άνεση. Ποτέ όμως δεν ξέχασα τους γονείς
μου, τον Ηλία και την Ελισσάβετ. Πάντα πιστός στην εντολή “τίμα τον πατέρα σου
και την μητέρα σου” τους ενίσχυα οικονομικά για 30 χρόνια. Μου έδωσαν την ευχή
τους: Ό,τι έπιανα γινόταν χρυσάφι. Έφτασαν να χορεύω με παπιόν στην “Μεγάλη
Βρετανία” και στο “Χίλτον”. Πραγματοποίησα όμως και την επιθυμία του πατέρα
μου, να χτίσω εκκλησία στο χωριό μου, με την επίβλεψη του αδελφού μου,
Αριστοκλή
Ολόκληρο το επίγραμμα πλαισιώνεται από τον κλασικό ελληνικό μαίανδρο, ενώ στο κάτω μέρος αναγράφεται η αιώνια παρακαταθήκη:
«ΝΕΟΙ ΝΑ ΤΙΜΑΤΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΑΣ»
φωτογραφία: Το εξωκλήσιΖωοδόχου Πηγής Νέα Ζωή Πέλλας εξωτερική άποψη
φωτογραφία: Η επιτύμβια πλάκα με το επίγραμμα
Είμαι Πόντιος, από την περιφέρεια
Τραπεζούντος της Μ. Ασίας. Το 1924, διωγμένοι από τους Τούρκους, ήρθαμε
πρόσφυγες στην Ελλάδα σ’ ένα φτωχό χωριό, την Νέα Ζωή. Ένα τυχαίο περιστατικό –
χτύπησα το βόδι μας και του έβγαλα άθελά μου το μάτι – έγινε η αιτία να
ξενητευθώ, φοβούμενος την οργή του πατέρα μου. Με χιόνια και τσαρούχια,
Ιανουάριος μήνας, πεζός έφθασα στην Θεσσαλονίκη και από εκεί στην Αθήνα.
Εργάθηκαν σκληρά, απέκτησα οικονομική άνεση. Ποτέ όμως δεν ξέχασα τους γονείς
μου, τον Ηλία και την Ελισσάβετ. Πάντα πιστός στην εντολή “τίμα τον πατέρα σου
και την μητέρα σου” τους ενίσχυα οικονομικά για 30 χρόνια. Μου έδωσαν την ευχή
τους: Ό,τι έπιανα γινόταν χρυσάφι. Έφτασαν να χορεύω με παπιόν στην “Μεγάλη
Βρετανία” και στο “Χίλτον”. Πραγματοποίησα όμως και την επιθυμία του πατέρα
μου, να χτίσω εκκλησία στο χωριό μου, με την επίβλεψη του αδελφού μου,
Αριστοκλή
Ολόκληρο το επίγραμμα πλαισιώνεται από τον κλασικό ελληνικό μαίανδρο, ενώ στο κάτω μέρος αναγράφεται η αιώνια παρακαταθήκη:
«ΝΕΟΙ ΝΑ ΤΙΜΑΤΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΑΣ»
φωτογραφία: Το εξωκλήσιΖωοδόχου Πηγής Νέα Ζωή Πέλλας εξωτερική άποψη
φωτογραφία: Τάφος και επιτύμβια πλάκα Οικογένειας Μαχαιρίδου Νέα
Ζωή
Πραγματικά, μέσα σε λίγες γραμμές και με έναν λιτό, αληθινό λόγο, ιστορείται ένα ολόκληρο οικογενειακό δράμα και μια πορεία ζωής που ξεκινά από τον ξεριζωμό του Πόντου και καταλήγει στη λύτρωση και την τιμή των γονέων. Ένα μάθημα ζωής και μια παρακαταθήκη για όλους μας.
Δείτε τον ΠΙΝΑΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ως ένα πλήρη οδηγό θεμάτων του ιστολογίου μου.
Ευχαριστώ για την ανάγνωση!
Τα βιβλία μου:
- 1 : Το Θησαυροφυλάκιο με το Σκήπτρο του Μ. Αλεξάνδρου
- 2 : Άδηλος Τάφος
- 3 :The Unmarked Tomb of Alexander the Great (Kindle)
- (Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο προφίλ μου, στη δεξιά στήλη του blog)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου