Στην Πιερία και στη περιοχή του βράχου της βασίλισσας μέχρι και
σήμερα, υπάρχει εκτός από την λαογραφική αναφορά, κρυμμένη και η απόδειξη από τον
κατάδεσμο που έκανε η Ολυμπιάδα στον κρυφό τάφο που ετοίμαζε για τον γιο της τον Μέγα Αλέξανδρο.
Σε όλες τις παραδόσεις (Ελληνική, Κυριλλική, Εβραϊκή κλπ), υπάρχουνε κείμενα που λειτουργούσανε ως "γραπτός φρουρός". Έτσι στην παράδοση της θεμελίωσης συναντάμε συχνά ειδικά μέσα σε πολλά παλαιά σπίτια, στα θεμέλια τους ή και μέσα στα τοιχώματα τους, περίεργα κείμενα γραμμένα σε διάφορες γλώσσες. Η τοποθέτηση τέτοιων κειμένων στα θεμέλια των σπιτιών είχε ως σκοπό:
Προστασία και την αποτροπή του «κακού ματιού», των βασκανιών ή κακόβουλων πνευμάτων. Να εξασφαλίσει την ευημερία και να φέρει τύχη και γαλήνη για τους ενοίκους. Ήτανε αυτό που οι οι απλοί άνθρωποι έλεγαν να δέσει το σπίτι ώστε να είναι γερό.
Ένα έθιμο και μια πρακτική που επιβιώνει από την αρχαιότητα και τους κατάδεσμους. Αν και χρησιμοποιούνταν κείμενα από βιβλία μαγείας, όπως είναι είναι η Κλείδα του Σολομώντα, στην ελληνική λαϊκή παράδοση αυτά θεωρούνταν αναγκαία για την προστασία από τους δαίμονες. Αυτού του είδους τα ευρήματα στα θεμέλια των σπιτιών δείχνουν ότι, η πνευματική θωράκιση του σπιτιού απαιτούσε έναν συνδυασμό χριστιανικής πίστης και αρχαίων συμβολισμών. Ακόμη και μετά τον εκχριστιανισμό, οι άνθρωποι συνέχιζαν να χρησιμοποιούν μαζί με χριστιανικές προσευχές αυτά τα χειρόγραφα κείμενα που περιείχαν ειδωλολατρικά στοιχεία δίπλα-δίπλα με προσευχές και μαγικές επικλήσεις.
• Τέτοια κείμενα (ως φυλαχτά).τα βρίσκουμε γραμμένα πάνω σε:
• πέτρες, ξύλα ή μέταλλο σε σκληρό ξύλο ή ακόμη και σε φύλλα από φλοιό σημύδας.
Σε αυτό το κείμενο της εικόνας που παρατίθεται εδώ, χωρίς παλαιογραφική μελέτη, διακρίνονται τα εξής:
διάφορες επικλήσεις και ονόματα. Οι φράσεις όπως «...εις το όνομα του Πατρός...» αποτελεί συνηθισμένη προσευχή για να «αγιαστεί» το μαγικό κείμενο και να παρέχει προστασία στους ενοίκους της οικίας από «ασθένειες», «φθόνο» και «εχθρούς». Τα γράμματα "IC XC NI KA" (Ιησούς Χριστός Νικά), χρησιμοποιούνται εδώ όχι μόνο ως θρησκευτικό σύμβολο, αλλά ως ενεργό φυλαχτό που «σφραγίζει» την αποτελεσματικότητα του εγγράφου. Με αυτό τον τρόπο η χρήση της λέξης "ΝΙΚΑ" δίπλα στο πλέγμα, λειτουργεί ως οριστική «νίκη» κατά των δαιμονικών δυνάμεων που θα μπορούσαν να κλονίσουν το σπίτι.
Τα σύμβολα όπως οι σπείρες, κύκλοι με ακτίνες κλπ, αυτά δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία αλλά στη μαγική παράδοση θεωρούνταν ως φορείς θεϊκής ή δαιμονικής δύναμης που ενεργούν αυτόματα, χωρίς να χρειάζεται να διαβαστούν. Η σπείρα, ως παγανιστικό στοιχείο συμβολίζει συχνά την αέναη κίνηση, την προστασία ή την παγίδευση του κακού σε μια ατέρμονη διαδρομή. Αντίθετα το μαγικό τετράγωνο όπως και η χρήση πλέγματος λειτουργεί ως «εγγυητής προστασίας». Είναι γνωστό στην λαϊκή παράδοση, ότι η γεωμετρική οργάνωση των ιερών ονομάτων μέσα σε τετράγωνα ότι φυλακίζει την ευλογία στον χώρο και αποτρέπει οποιαδήποτε διείσδυση κακού από τα θεμέλια.
Αντίστοιχα δεν έχουμε κείμενα μόνο στην ελληνική γλώσσα (συνήθως σε βυζαντινή γραφή) αλλά και όλες τις παραδόσεις της Βαλκανικής και την Εγγύς Ανατολή . Έτσι συναντάμε τέτοιας μορφής κείμενα στην παλαιοκυριλλική, στην οθωμανική, στην εβραϊκή όπως ακόμη και σε Αραμαϊκή γραφή.
Αντίστοιχα με το ελληνικό μαγικό κείμενο και επιγραφή, συναντάμε και το παρακάτω παγανιστικό σλαβικό ξόρκι προστασίας, που επικαλείται τον λύκο ως πνευματικό φύλακα, με δύναμη πάνω στα φυσικά στοιχεία και στο ανθρώπινο σώμα.
Προστασία και την αποτροπή του «κακού ματιού», των βασκανιών ή κακόβουλων πνευμάτων. Να εξασφαλίσει την ευημερία και να φέρει τύχη και γαλήνη για τους ενοίκους. Ήτανε αυτό που οι οι απλοί άνθρωποι έλεγαν να δέσει το σπίτι ώστε να είναι γερό.
Ένα έθιμο και μια πρακτική που επιβιώνει από την αρχαιότητα και τους κατάδεσμους. Αν και χρησιμοποιούνταν κείμενα από βιβλία μαγείας, όπως είναι είναι η Κλείδα του Σολομώντα, στην ελληνική λαϊκή παράδοση αυτά θεωρούνταν αναγκαία για την προστασία από τους δαίμονες. Αυτού του είδους τα ευρήματα στα θεμέλια των σπιτιών δείχνουν ότι, η πνευματική θωράκιση του σπιτιού απαιτούσε έναν συνδυασμό χριστιανικής πίστης και αρχαίων συμβολισμών. Ακόμη και μετά τον εκχριστιανισμό, οι άνθρωποι συνέχιζαν να χρησιμοποιούν μαζί με χριστιανικές προσευχές αυτά τα χειρόγραφα κείμενα που περιείχαν ειδωλολατρικά στοιχεία δίπλα-δίπλα με προσευχές και μαγικές επικλήσεις.
• Τέτοια κείμενα (ως φυλαχτά).τα βρίσκουμε γραμμένα πάνω σε:
• πέτρες, ξύλα ή μέταλλο σε σκληρό ξύλο ή ακόμη και σε φύλλα από φλοιό σημύδας.
Σε αυτό το κείμενο της εικόνας που παρατίθεται εδώ, χωρίς παλαιογραφική μελέτη, διακρίνονται τα εξής:
διάφορες επικλήσεις και ονόματα. Οι φράσεις όπως «...εις το όνομα του Πατρός...» αποτελεί συνηθισμένη προσευχή για να «αγιαστεί» το μαγικό κείμενο και να παρέχει προστασία στους ενοίκους της οικίας από «ασθένειες», «φθόνο» και «εχθρούς». Τα γράμματα "IC XC NI KA" (Ιησούς Χριστός Νικά), χρησιμοποιούνται εδώ όχι μόνο ως θρησκευτικό σύμβολο, αλλά ως ενεργό φυλαχτό που «σφραγίζει» την αποτελεσματικότητα του εγγράφου. Με αυτό τον τρόπο η χρήση της λέξης "ΝΙΚΑ" δίπλα στο πλέγμα, λειτουργεί ως οριστική «νίκη» κατά των δαιμονικών δυνάμεων που θα μπορούσαν να κλονίσουν το σπίτι.
Τα σύμβολα όπως οι σπείρες, κύκλοι με ακτίνες κλπ, αυτά δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία αλλά στη μαγική παράδοση θεωρούνταν ως φορείς θεϊκής ή δαιμονικής δύναμης που ενεργούν αυτόματα, χωρίς να χρειάζεται να διαβαστούν. Η σπείρα, ως παγανιστικό στοιχείο συμβολίζει συχνά την αέναη κίνηση, την προστασία ή την παγίδευση του κακού σε μια ατέρμονη διαδρομή. Αντίθετα το μαγικό τετράγωνο όπως και η χρήση πλέγματος λειτουργεί ως «εγγυητής προστασίας». Είναι γνωστό στην λαϊκή παράδοση, ότι η γεωμετρική οργάνωση των ιερών ονομάτων μέσα σε τετράγωνα ότι φυλακίζει την ευλογία στον χώρο και αποτρέπει οποιαδήποτε διείσδυση κακού από τα θεμέλια.
Αντίστοιχα δεν έχουμε κείμενα μόνο στην ελληνική γλώσσα (συνήθως σε βυζαντινή γραφή) αλλά και όλες τις παραδόσεις της Βαλκανικής και την Εγγύς Ανατολή . Έτσι συναντάμε τέτοιας μορφής κείμενα στην παλαιοκυριλλική, στην οθωμανική, στην εβραϊκή όπως ακόμη και σε Αραμαϊκή γραφή.
Αντίστοιχα με το ελληνικό μαγικό κείμενο και επιγραφή, συναντάμε και το παρακάτω παγανιστικό σλαβικό ξόρκι προστασίας, που επικαλείται τον λύκο ως πνευματικό φύλακα, με δύναμη πάνω στα φυσικά στοιχεία και στο ανθρώπινο σώμα.
влкс псо на
селе сѣдѧ на сѣлу мь
по моји мтроци тьзи ти
и влдѧ се иже на
творѧ иже на дрѣвѣ и на
камени и на жєлѣзи
и на иноудо всѣка
и на людьскыи тѣла
и на єгда бо тѣмьно
и на жѧлѣзна жєла
и на чловѣка и тѣла и
и на жѧлѣза и тѣла
Η μετάφραση του στα ελληνικά μας δίνει τις παρακάτω πληροφορίες:
«Ο λύκος στέκει πάνω στο χωριό,
καθισμένος μέσα στο χωριό.
Με τις ρίζες της μάνας μου, σε καλώ.
Εκείνος που έχει δύναμη
επάνω στο ξύλο και στην πέτρα,
στο σίδερο και σε κάθε άλλο υλικό,
και στα ανθρώπινα σώματα.
Όταν έρθει το σκοτάδι,
εκείνος κατέχει και το σιδερένιο βέλος,
και τον άνθρωπο, και το σώμα του,
και το σίδερο, και τη σάρκα.»
Γενικά μπορούμε να πούμε ότι το κείμενο αυτό έχει τη μορφή επίκλησης ή ξορκιού προστασίας και κυριαρχίας, όπου ο λύκος παρουσιάζεται ως συμβολικό ή μαγικό ον που έχει δύναμη πάνω στα υλικά (ξύλο, πέτρα, σίδερο) αλλά και πάνω στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα. Αυτά τα λαϊκά ξόρκια και μαγικά κείμενα διαμορφωθήκανε πριν και μετά τον εκχριστιανισμό κατά τον 9ο–11ο αι. και επιβίωσαν ως τις ημέρες μας.
Αντίστοιχα έχουμε και ένα άλλο Εβραϊκό κείμενο ("Ξόρκι")
селе сѣдѧ на сѣлу мь
по моји мтроци тьзи ти
и влдѧ се иже на
творѧ иже на дрѣвѣ и на
камени и на жєлѣзи
и на иноудо всѣка
и на людьскыи тѣла
и на єгда бо тѣмьно
и на жѧлѣзна жєла
и на чловѣка и тѣла и
и на жѧлѣза и тѣла
Η μετάφραση του στα ελληνικά μας δίνει τις παρακάτω πληροφορίες:
«Ο λύκος στέκει πάνω στο χωριό,
καθισμένος μέσα στο χωριό.
Με τις ρίζες της μάνας μου, σε καλώ.
Εκείνος που έχει δύναμη
επάνω στο ξύλο και στην πέτρα,
στο σίδερο και σε κάθε άλλο υλικό,
και στα ανθρώπινα σώματα.
Όταν έρθει το σκοτάδι,
εκείνος κατέχει και το σιδερένιο βέλος,
και τον άνθρωπο, και το σώμα του,
και το σίδερο, και τη σάρκα.»
Γενικά μπορούμε να πούμε ότι το κείμενο αυτό έχει τη μορφή επίκλησης ή ξορκιού προστασίας και κυριαρχίας, όπου ο λύκος παρουσιάζεται ως συμβολικό ή μαγικό ον που έχει δύναμη πάνω στα υλικά (ξύλο, πέτρα, σίδερο) αλλά και πάνω στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα. Αυτά τα λαϊκά ξόρκια και μαγικά κείμενα διαμορφωθήκανε πριν και μετά τον εκχριστιανισμό κατά τον 9ο–11ο αι. και επιβίωσαν ως τις ημέρες μας.
Αντίστοιχα έχουμε και ένα άλλο Εβραϊκό κείμενο ("Ξόρκι")
Εβραϊκό Ξόρκι
Το κείμενο αυτό δεν είναι μια τυχαία προσευχή, αλλά ένα φυλαχτό σε γλώσσα που είναι η βιβλική εβραϊκή με στοιχεία και αραμαϊκής, όπως συνηθίζεται στη μαγική παράδοση της Καμπάλα.
Εδώ αν το μεταφράσουμε βλέπουμε ότι πρόκειται για μια επίκληση του Μωυσή και συγκεκραμένα στηρίζεται στο Βιβλικό Υπόβαθρο από το κεφάλαιο: Έξοδος 7. Η αναφορά στην σύγκρουση του Μωυσή και του Ααρών με τους μάγους του Φαραώ δίνει την ισχύ που απαιτείται στο ξόρκι. Συγκεκριμένα:
Η Ράβδος του Ααρών όπως γράφεται και στο εδάφιο Έξοδος 7:12, κατάπιε τις ράβδους των Αιγυπτίων μάγων. Έτσι και το φυλακτό, «ξόρκι» θα «καταπιεί» κάθε κακόβουλη ενέργεια ή βασκανία που στρέφεται κατά του σπιτιού. Η αναφορά στον Μωυσή ως "Θεός" του Φαραώ όπως αναφέρεται στο εδάφιο Έξοδος 7:1 χρησιμοποιείται στο φυλακτό για να δώσει στον κάτοχο κυριαρχία επί των εχθρών του. Είναι γνωστό ότι στη μαγική παράδοση, ο Μωυσής δεν είναι μόνο προφήτης, αλλά και ο κάτοχος της «Ράβδου των Θαυμάτων». Οπότε το νόημα είναι ότι: Όπως ο Μωυσής υπέταξε τους μάγους και τα στοιχεία της φύσης, έτσι και αυτό το φυλαχτό υποτάσσει το κακό.
Κάτω δεξιά φαίνονται συνδυασμοί γραμμάτων που όμως δεν σχηματίζουν πάντα λέξεις, αλλά εναλλαγές ονομάτων. Με αυτό πιστευόταν ότι κλείδωνε η ενέργεια του σπιτιού και εμπόδιζε τα πνεύματα να εισέλθουν, όπως και οι φράσεις προστασία και φύλαξη.
Γενικά θα λέγαμε ότι το σημείο επαφής με τη Γη των θεμέλιων της οικίας θεωρούνταν το πιο ευάλωτο σημείο για αυτό και στις περισσότερες φορές τοποθετούνταν εκεί όλα αυτά τα ξόρκια. Αυτά τα "S" που βλέπουμε και σε ελληνικά χειρόγραφα μαγείας, είναι χαρακτήρες που συμβολίζουν τους Αγγέλους των Τεσσάρων Γωνιών. Το ίδιο και οι αριθμοί 1, 2, 3, 4 κάτω από το σχήμα του ναού ώστε να καλύπτει και τις 4 πλευρές του σπιτιού.
Εδώ αν το μεταφράσουμε βλέπουμε ότι πρόκειται για μια επίκληση του Μωυσή και συγκεκραμένα στηρίζεται στο Βιβλικό Υπόβαθρο από το κεφάλαιο: Έξοδος 7. Η αναφορά στην σύγκρουση του Μωυσή και του Ααρών με τους μάγους του Φαραώ δίνει την ισχύ που απαιτείται στο ξόρκι. Συγκεκριμένα:
Η Ράβδος του Ααρών όπως γράφεται και στο εδάφιο Έξοδος 7:12, κατάπιε τις ράβδους των Αιγυπτίων μάγων. Έτσι και το φυλακτό, «ξόρκι» θα «καταπιεί» κάθε κακόβουλη ενέργεια ή βασκανία που στρέφεται κατά του σπιτιού. Η αναφορά στον Μωυσή ως "Θεός" του Φαραώ όπως αναφέρεται στο εδάφιο Έξοδος 7:1 χρησιμοποιείται στο φυλακτό για να δώσει στον κάτοχο κυριαρχία επί των εχθρών του. Είναι γνωστό ότι στη μαγική παράδοση, ο Μωυσής δεν είναι μόνο προφήτης, αλλά και ο κάτοχος της «Ράβδου των Θαυμάτων». Οπότε το νόημα είναι ότι: Όπως ο Μωυσής υπέταξε τους μάγους και τα στοιχεία της φύσης, έτσι και αυτό το φυλαχτό υποτάσσει το κακό.
Κάτω δεξιά φαίνονται συνδυασμοί γραμμάτων που όμως δεν σχηματίζουν πάντα λέξεις, αλλά εναλλαγές ονομάτων. Με αυτό πιστευόταν ότι κλείδωνε η ενέργεια του σπιτιού και εμπόδιζε τα πνεύματα να εισέλθουν, όπως και οι φράσεις προστασία και φύλαξη.
Γενικά θα λέγαμε ότι το σημείο επαφής με τη Γη των θεμέλιων της οικίας θεωρούνταν το πιο ευάλωτο σημείο για αυτό και στις περισσότερες φορές τοποθετούνταν εκεί όλα αυτά τα ξόρκια. Αυτά τα "S" που βλέπουμε και σε ελληνικά χειρόγραφα μαγείας, είναι χαρακτήρες που συμβολίζουν τους Αγγέλους των Τεσσάρων Γωνιών. Το ίδιο και οι αριθμοί 1, 2, 3, 4 κάτω από το σχήμα του ναού ώστε να καλύπτει και τις 4 πλευρές του σπιτιού.
Ευχαριστώ για την ανάγνωση!
Τα βιβλία μου:
- 1 : Το Θησαυροφυλάκιο με το Σκήπτρο του Μ. Αλεξάνδρου
- 2 : Άδηλος Τάφος
- 3 :The Unmarked Tomb of Alexander the Great (Kindle)
- (Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο προφίλ μου, στη δεξιά στήλη του blog)
.jpg)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου