Η σουλτανική περιουσία και ο θησαυρός του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Με την ευκαιρία των εορτασμών για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της πόλης της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς τον Οκτώβριο του 1912, παραθέτω αυτές τις σκέψεις και τα ερωτήματα που, κατά τη δική μου άποψη, έχουν σχέση και με τον θησαυρό των Μακεδόνων βασιλέων και συγκεκριμένα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Έναν θησαυρό που αναζητήθηκε από δύο αυτοκρατορίες και τις ελληνικές κυβερνήσεις του 19ου και 20ού αιώνα, αλλά και διαχρονικά, μέχρι τις ημέρες μας, από αμέτρητους χρυσοθήρες και θησαυροκυνηγούς...

Την άνοιξη του 1909 οι Νεότουρκοι καταφέρνουν, με τον Κεμάλ Ατατούρκ, που από το 1907 υπηρετούσε στο Τρίτο Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη, να ανατρέψουν τον Σουλτάνο και να αναλάβουν την εξουσία. Αμέσως μετά, στις 14 Απριλίου, με ισχυρή στρατιωτική συνοδεία, μεταφέρουν τον Σουλτάνο ως αιχμάλωτο πλέον, μαζί με την οικογένειά του και τους υπηρέτες του, σιδηροδρομικώς από την Κωνσταντινούπολη στη Θεσσαλονίκη. Εκεί ο έκπτωτος Σουλτάνος θα παραμείνει φυλακισμένος σε κατ’ οίκον περιορισμό στην έπαυλη Αλλατίνη (σημερινό κτίριο όπου στεγάζεται η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας). Θα παραμείνει έγκλειστος έως το 1912, λίγο πριν την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ελληνικό στρατό.

Από εδώ και πέρα ανοίγεται μια νέα υπόθεση, που αφορά μέχρι και σήμερα: η λεγόμενη σουλτανική περιουσία, καθώς, ως έκπτωτος, του είχαν αφαιρεθεί όλα τα περιουσιακά δικαιώματα. Μια περιουσία που περιλάμβανε και το μεταλλείο (θησαυροφυλάκιο) των αρχαίων Μακεδόνων, στο Αβρέτ Ισσάρ. Με βάση αυτά τα γεγονότα, τα ερωτήματα που δημιουργούνται είναι πολλά, όπως και οι πιθανές απαντήσεις. Μερικά από αυτά είναι τα εξής:

Γιατί άραγε οι Νεότουρκοι φυλάκισαν τον Σουλτάνο στη Θεσσαλονίκη; Γιατί του έκαναν όλα τα χατίρια; Μέχρι και ειδικό τρένο απέστειλαν στην Κωνσταντινούπολη, για να μεταφέρει, εκτός από τις παλλακίδες και το υπηρετικό του προσωπικό, ακόμη και τις κότες του, ώστε να έχει συγκεκριμένα φρέσκα αυγά στη διατροφή του.

Ο έμπιστος του Σουλτάνου, ο Ιτζέτ πασάς, που είχε διαφύγει στην Ευρώπη και υπήρχε κίνδυνος να οργανώσει κινήματα επανάστασης, αν ο Σουλτάνος έβρισκε τρόπο επικοινωνίας μαζί του, τι έπραξε τελικά;

Πώς χειρίστηκαν το θέμα οι Νεότουρκοι με τους οικονομικούς συμβούλους της αμύθητης περιουσίας του Σουλτάνου, που τότε ήταν ο τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο;

Ο Έλληνας τραπεζίτης Ζαρίφης και ο Αρμένιος Ασσανιάν, που είχαν επενδύσει, μέσω των διεθνών χρηματιστηρίων, την περιουσία του Σουλτάνου, ο οποίος χαρακτηριζόταν για τη φιλαργυρία του, πώς χειρίστηκαν τα περιουσιακά του στοιχεία μετά τη σύλληψή του και τι απέγιναν;

Πότε ακριβώς φυγαδεύτηκε από τη Θεσσαλονίκη; Γνωρίζουμε ότι οι Νεότουρκοι, με τη βοήθεια του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, φυγάδευσαν τον Σουλτάνο στην Κωνσταντινούπολη. Το πλοίο «Λορελάι», με γερμανική σημαία και με κάθε μυστικότητα, στο οποίο υπηρετούσε ως αξιωματικός ο Σερίφ πασάς, ένας παλιός υπασπιστής του Σουλτάνου, απέπλευσε έγκαιρα με κατεύθυνση τον Βόσπορο. Γνωρίζουμε επίσης ότι το πλοίο, στις 28 Οκτωβρίου 1912, έφτασε στον Βόσπορο και στο παλάτι Μπεηλερμπέη, στις ακτές του Βοσπόρου, όπου και τον φυλάκισαν για το υπόλοιπο της ζωής του. Υπενθυμίζεται ότι ο Γερμανός Κάιζερ ήταν ένας από τους ηγεμόνες που είχε στο παρελθόν ενδιαφερθεί για την εκμετάλλευση του μεταλλείου – θησαυροφυλακίου του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Κιλκίς.

Γιατί, όμως, οι Νεότουρκοι, μετά την ήττα τους κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1913, με έκτακτο νόμο που ψηφίστηκε μυστικά μέσα σε ένα βράδυ, απέκρυψαν το γεγονός της κατάσχεσης της ιδιωτικής περιουσίας του Σουλτάνου, που αφορούσε και το μεταλλείο χρυσού;

Η Συνθήκη Ειρήνης των Αθηνών (ΔΣΙΓ, υπ’ αριθ. 4213) «Περί κυρώσεως της μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας Συμβάσεως περί Ειρήνης της 1/14 Νοεμβρίου 1913», πώς επηρέαζε τη διαχείριση της σουλτανικής περιουσίας;

Πώς οι πληρεξούσιοι Δημήτριος Πανάς, υπουργός επί των Εξωτερικών, διορισμένος από την ελληνική κυβέρνηση και τον βασιλιά των Ελλήνων, καθώς και ο Γκαλήπ Κεμαλή Βέη, από τον Οθωμανό αυτοκράτορα, χειρίστηκαν το θέμα του θησαυροφυλακίου και τι γνώριζαν για αυτό;

Ο Οθωμανικός Νόμος «περί γαιών» του 1858 ισχύει τυπικά ακόμη και σήμερα; Τι πράττουν τα ελληνικά δικαστήρια για τις διαφορές ιδιοκτησιών που έχουν προκύψει από την προσάρτηση των νέων χωρών;

Πώς και με ποια κριτήρια η δισέγγονη του Αβδούλ Χαμίτ Β΄, Νιλχάν Οσμάνογλου (Nilhan Osmanoğlu), όπως ανακοίνωσε ο πρώην διευθυντής του Ιδρύματος Τουρκικής Ιστορίας (Türk Tarih Kurumu), Metin Hulagu, στην εφημερίδα «Μιλλιέτ», θα προσφύγει στα δικαστήρια, ακόμη και στο Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για την περιουσία του Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β΄;

Απαντήσεις σε αυτά, και όχι μόνο, δίνονται μέσα από το βιβλίο «Το Θησαυροφυλάκιο με το Σκήπτρο του Μεγάλου Αλεξάνδρου».

---

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

Τα βιβλία μου:

• 1 : Το Θησαυροφυλάκιο με το Σκήπτρο του Μ. Αλεξάνδρου
• 2 : Άδηλος Τάφος
• 3 :The Unmarked Tomb of Alexander the Great (Kindle)
  
  
• (Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο προφίλ μου, στη δεξιά στήλη του blog)