Γιατί να επισκεφτείτε το ιστολόγιο «Άδολα Χρόνια»

Στο ιστολόγιο «Άδολα Χρόνια» εξερευνώ την ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τις θεωρίες για τον άγνωστο ή «άδηλο τάφο» του στην Πιερία, και τις λαογραφικές παραδόσεις της Μακεδονίας και όχι μόνο. Μέσα από προσωπική έρευνα και συγγραφική ματιά, θα βρείτε άρθρα για: Πού μπορεί να βρίσκεται ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τι λένε οι ιστορικές πηγές και οι σύγχρονες θεωρίες Μύθους και θρύλους της Μακεδονίας. Σκέψεις ενός συγγραφέα πάνω στην ιστορία και τον χρόνο

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Αναζητώντας τους χαμένους λέοντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου


Από το βιβλίο «Άδηλος Τάφος» προέρχονται ορισμένα στοιχεία τα οποία μόνο συμπτώσεις δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Ένα από αυτά σχετίζεται με την ύπαρξη τεσσάρων μαρμάρινων αγαλμάτων σε μορφή λιονταριών, κατασκευασμένων από αλάβαστρο και χρώματος κυανού (γαλάζιου).
βιβλίο «Άδηλος Τάφος»
Βιβλίο «Άδηλος Τάφος»


Αν και το βιβλίο γράφτηκε με μυθιστορηματική μορφή, πολλά στοιχεία του αντλήθηκαν από ιστορικές, αρχαιολογικές και λαογραφικές πηγές. Επίσης, κατά την έρευνα συγγραφής του, η επίσκεψη στις αναφερόμενες περιοχές και η επιτόπια αξιολόγηση των πληροφοριών έφερε στο προσκήνιο στοιχεία που επαλήθευαν κατά κάποιο τρόπο την εξήγηση που είχε αποδοθεί στο βιβλίο, δηλαδή στο τι θα μπορούσε να είχε συμβεί στην πραγματικότητα. Ένα από τα βασικά στοιχεία που αξιολογήθηκαν ήταν ακριβώς η ύπαρξη των βασιλικών λεόντων.



Η «Μυθωνία» και οι θρύλοι της Πιερίας


Κατά την αποκρυπτογράφηση ενός κειμένου, και συγκεκριμένα μιας πολύπλοκης μικρογραφίας, αναφερόταν η ύπαρξη τεσσάρων λεόντων στην Πιερία, στην περιοχή ενός μυθικού βασιλείου που διαβαζόταν ως «Μυθωνία», όπου σύμφωνα με τις παραδόσεις βρίσκεται και η τελική κατοικία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Με βάση αυτή την πληροφορία, ερευνήθηκε κατά πόσο το όνομα του βασιλείου αυτού και τα αγάλματα των λεόντων είχαν κάποια υπόσταση στην περιοχή. 

Για το βασίλειο της Μυθωνίας αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο:

«...Αλλά όπως λέγανε και οι παππούδες μας, εδώ κάπου κοντά είναι και η αρχαία Μυθωνία, που ο βασιλιάς της, ο Μύθωνας, είναι και αυτός κάπου εδώ κοντά θαμμένος. Μην με ρωτάτε το πού, ποιος και άλλες απορίες, γιατί ούτε και εγώ δεν τα ξέρω. Έτσι τα άκουγα από παιδάκι και έτσι όπως τα θυμάμαι σας τα λέω. Για τον βασιλιά Λαζαίο και την πόλη του στη Μυθωνία, όπως και για τους κλεφταρματολούς Λαζαίους της Άνω Μηλιάς, νομίζω ότι τα γνωρίζετε, μιας και πολλοί έχουν γράψει βιβλία για αυτούς…»

Τα χαμένα γαλάζια λιοντάρια των Καρυών


Για τα αγάλματα των λεόντων καταγράφεται στο βιβλίο Αδηλος Τάφος  ο εξής διάλογος: 

«…Λέγεται σε ένα αρχαίο κείμενο ότι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου οριοθετείται σε μια περιοχή ανάμεσα από δύο ή περισσότερα μαρμάρινα λιοντάρια. Γνωρίζω ότι τα λιοντάρια κάποια χρονική περίοδο οριοθετούσαν τα σύνορα των βασιλείων, αλλά εδώ μιλάμε για την περιοχή ενός τάφου, μιας και δεν υπάρχουν διαφορετικά βασίλεια ώστε να είναι αναγκαία κάποια σύνορα. Έχεις υπόψη σου κάτι σχετικό;» 

«Στην περιοχή του Αγίου Αθανασίου στις Καρυές είχαν βρεθεί, απ' ό,τι γνωρίζω, δύο λιοντάρια κατασκευασμένα από γαλάζιο μάρμαρο, γεγονός που τα καθιστούσε αξιοπερίεργα και πολύ σπάνια, μιας και το γαλάζιο μάρμαρο είναι ιδιαίτερα δυσεύρετο. Αυτά τα λιοντάρια είχαν τοποθετηθεί από τους κατοίκους του χωριού και εκθέτονταν δίπλα από το καμπαναριό, στην είσοδο της εκκλησίας της Αγίας Βαρβάρας». 

«Όσον αφορά τα δύο μαρμάρινα λιοντάρια που βρέθηκαν στη θέση του Άγιου Αθανασίου, εκτιμώ ότι αυτά, εκτός από σύμβολα του ήλιου, είναι και βασιλικά σύμβολα που μάλλον οριοθετούν κάποιο ταφικό μνημείο παρά κάποιον οικισμό των ελληνιστικών χρόνων. Όσο για το γεγονός ότι είναι κατασκευασμένα από γαλάζιο μάρμαρο, αυτό από μόνο του κάτι σημαίνει. Γνωρίζουμε ότι το γαλάζιο χρώμα είναι των βασιλιάδων και ότι οι λέοντες προστατεύουν τον νεκρό...»

 «Δυστυχώς όχι, διότι το ένα από τα δύο, που ήταν και σε πολύ καλή κατάσταση, ξαφνικά κάποια στιγμή χάθηκε. Το άλλο, που ήταν πάρα πολύ φθαρμένο, βρίσκεται στην αυλή του μουσείου του Δίου και κανένας δεν ασχολήθηκε ποτέ με την ιστορία του. Το καλοδιατηρημένο άγαλμα πιστεύω ότι κλάπηκε κάπου τον Φεβρουάριο, αν δεν κάνω λάθος, του 1987. Έχει ακουστεί ότι αυτό τώρα κοσμεί κάποια κεντρική πλατεία σε μια μεγάλη πόλη μιας ευρωπαϊκής χώρας».


Ο συμβολισμός του λέοντος από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα


 Από την αρχαιολογική σκαπάνη είναι σύνηθες να έρχονται στο φως αγάλματα λιονταριών. Σαν σύμβολο ρώμης και ανδρείας, το λιοντάρι ταυτίστηκε με βασιλείς, στρατηγούς και οπλίτες που έπεσαν μαχόμενοι στο πεδίο της μάχης. Συχνά εντοπίζονται σε τύμβους ή θαμμένα υπόγεια στις εισόδους και τα μονοπάτια αρχαίων παλατιών. Στις εισόδους (όπως στον περίφημο «Δρόμο των Λιονταριών»), υπήρχαν συνήθως δύο, ένα σε κάθε πλευρά. 

Στη Μακεδονική Βασιλεία, ο λέων συμβόλιζε: 

• Ότι οι Αργεάδες βασιλείς των Μακεδόνων ήταν απόγονοι του Ηρακλή. 
• Τη δύναμη, την ανδρεία και τη θεϊκή καταγωγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (τον οποίο οι Ρωμαίοι χαρακτήρισαν ως «13ο θεό»). 
• Τον ρόλο του ακοίμητου φρουρού-φύλακα πάνω ή μπροστά από τύμβους και τάφους, ως σύμβολο ηρωοποίησης. 


Η χριστιανική σύνδεση και οι συμβολισμοί 


Το εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι ο συμβολισμός του λιονταριού πέρασε αυτούσιος και στη χριστιανική παράδοση κατά τον Μεσαίωνα. Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (5:5), ο Χριστός αναφέρεται ρητά ως «ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυΐδ». Στα μεσαιωνικά Bestiaries (τα εικονογραφημένα βιβλία ζώων), το λιοντάρι συνδέθηκε με τον Χριστό για τρεις ιδιότητες:

 1. Την κρυμμένη θεότητά του κατά την Ενανθρώπηση (καθώς πίστευαν ότι έσβηνε τα ίχνη του). 
2. Τη θεότητά του που παρέμενε συνεχώς άγρυπνη (ο λέων με τα μάτια μισόκλειστα). 
3. Την τριήμερη Ανάσταση (με τα μικρά λιονταράκια). Στην ορθόδοξη παράδοση, μάλιστα, εικονίζεται συχνά ως παιδί ξαπλωμένο με ανοιχτά μάτια: «ἀναπεσὼν ἐκοιμήθη ὡς λέων». 


Συμπέρασμα 


Με αυτά τα δεδομένα, η εύρεση λιονταριών στην περιοχή, αλλά και τα ακούσματα για την ύπαρξή τους ως δεικτών σε σπήλαια ή τάφους, υποδηλώνουν έναν σφραγισμένο, μυστικό ταφικό θάλαμο που ίσως να ανήκει, σύμφωνα με τις λαϊκές παραδόσεις, στον Μέγα Αλέξανδρο.

 Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το τοπωνύμιο του σπηλαιώδους τάφου, αν και σήμερα δεν διασώζεται άμεσα, αναφερόταν επί αιώνες ως «Μικρή Ουράνια Κατοικία» , σε αντιδιαστολή με τη μεγάλη ουράνια κατοικία, που δεν είναι άλλη από τον Όλυμπο.

Δείτε εδώ στον ΠΙΝΑΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ  ένα πλήρη οδηγό θεμάτων του ιστολογίου μου.




Ευχαριστώ για την ανάγνωση!


Τα βιβλία μου:
  • 1 : Το Θησαυροφυλάκιο με το Σκήπτρο του Μ. Αλεξάνδρου
  • 2 : Άδηλος Τάφος
  • 3 :The Unmarked Tomb of Alexander the Great (Kindle)

  • (Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο προφίλ μου, στη δεξιά στήλη του blog)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΘΕΩΡΙΑ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

  Αναφορικά με το βιβλίο : «Άδηλος Τάφος», των εκδόσεων Μελτέμι, θα ήθελα για του φίλους αναγνώστες να διευκρινίσω ορισμένα πράγματα. Πε...

Δημοφιλής Αναρτήσεις